రాత్రి పదకొండు గంటలు. గదిలో లైట్ ఆపేసి మంచంపై ఒంటరిగా కూర్చున్నాడు అర్జున్. అతని చేతిలో ఒక ఫెయిల్యూర్ లెటర్ ఉంది. ఎన్నో రోజులుగా ఎంతో ఆశగా ఎదురుచూసిన ఉద్యోగం అతనికి దక్కలేదు. నా వల్ల కాదు..’ ఆ మాట అతని మనసులో పదేపదే వినిపిస్తోంది. కొంతకాలం క్రితం వరకు పెద్ద పెద్ద కలలు కన్న అర్జున్కి ఇప్పుడు చిన్న చిన్న విషయాలకే భయం మొదలైంది. ఒకప్పుడు అందరికంటే ముందుండాలని కోరుకున్న అతను, ఇప్పుడు కనీసం ఎవరూ తనను తక్కువగా చూడకపోతే చాలు అనుకునే స్థితికి వచ్చాడు. ఒక ఇంటర్వ్యూ ఫెయిల్ అయితే ‘నేను పనికిరాను’. బిజినెస్లో నష్టం వస్తే ‘నాకు ఏదీ చేతకాదు’. ప్రేమలో విఫలమైతే ‘నన్నెవరూ ప్రేమించరు’.. ఇలా ప్రతి ఓటమి అతని ఆత్మవిశ్వాసం నుంచి ఒక్కో ముక్కను దొంగిలించింది. ఆ రాత్రి అర్జున్ అద్దం ముందు నిలబడ్డాడు. తన కళ్లలోకి తానే చూశాడు. అప్పుడు ఒక ప్రశ్న వేసుకున్నాడు.
‘చివరిసారిగా నేను గెలుస్తానని ఎప్పుడు నమ్మాను?’ సమాధానం రాలేదు. కొద్దిసేపటి తర్వాత మరో ప్రశ్న అడిగాడు. ‘జీవితం కొట్టిన ప్రతి దెబ్బతో నేను కూడా ‘నా వల్ల కాదు’ అని అనుకోవడం మొదలుపెట్టానా?’ ఈసారి అతని కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. అవును.. అతను అలసిపోయాడు. కానీ ఆ క్షణంలోనే అతనికి ఒక విషయం అర్థమైంది. అలసిపోవడం అంటే ఓడిపోవడం కాదు. అర్జున్ తన కుర్చీలో కూర్చుని గతాన్ని గుర్తు చేసుకున్నాడు. ఎన్నో సమస్యలు ఎదురయ్యాయి. ఎన్నో రాత్రులు నిద్ర లేకుండా గడిచాయి. ఎన్నోసార్లు ‘ఇక నా వల్ల కాదు’ అనుకున్నాడు. అయినా.. అతను ఇప్పటికీ అక్కడే ఉన్నాడు. అంటే ఆ సమస్యలన్నింటికంటే తాను బలమైనవాడే కదా! అతను మళ్లీ అద్దం ముందు నిలబడ్డాడు.
ఈసారి అతని ముఖంలో నిరాశ లేదు. ‘నేను పడిపోయాను. కానీ ఓడిపోలేదు’.. అని గట్టిగా చెప్పుకున్నాడు. అతని మనసులో ఒక కొత్త ఆలోచన పుట్టింది. ‘నా జీవితంలో కొత్త చాప్టర్ ఈరోజే మొదలవుతుంది’. ఆ చాప్టర్ పేరు I AM A WINNER. అర్జున్కి అర్థమైంది. ఫెయిల్యూర్ తన ఐడెంటిటీ కాదు. అది కేవలం ఒక పాఠం. పడిపోవడం తప్పు కాదు. పడిపోయిన చోటే జీవితాంతం ఉండిపోవడమే అసలు ఓటమి. మరుసటి రోజు ఉదయం అతను ఫోన్ తీసుకోలేదు. సోషల్ మీడియా చూడలేదు. ఇతరులతో తన జీవితాన్ని పోల్చుకోలేదు. తన లక్ష్యాన్ని ఒక కాగితంపై రాసుకున్నాడు. ‘నేను ఎందుకు గెలవాలి?’ అతని సమాధానం ఒక్కటే కాదు. తన కోసం.. తన కుటుంబం కోసం.. తన కలల కోసం.. తనను తాను మళ్లీ గౌరవించుకోవడం కోసం.. ఆ రోజు నుంచి అతని జీవితం ఒక్కరోజులో మారిపోలేదు.
ఇవి కూడా చదవండి
సమస్యలు అలాగే ఉన్నాయి. కానీ అర్జున్ మారిపోయాడు. ముందు సమస్య వస్తే వెనక్కి తగ్గేవాడు. ఇప్పుడు సమస్య వస్తే ‘దీనినుంచి నేను ఏం నేర్చుకోవాలి?’ అని ఆలోచించేవాడు. ముందు ఎవరో విమర్శిస్తే బాధపడేవాడు. ఇప్పుడు తన పని మీద దృష్టి పెట్టేవాడు. ముందు ‘రేపు చూద్దాం’ అనేవాడు. ఇప్పుడు చిన్నదైనా ఒక అడుగు ముందుకు వేస్తున్నాడు. రోజులు గడిచాయి. అతని కష్టానికి వెంటనే ఫలితం రాలేదు. ఎవరూ చప్పట్లు కొట్టలేదు. ఎవరూ అతన్ని అభినందించలేదు. అయినా అతను ఆగలేదు. ఎందుకంటే ఒక విత్తనం నేల కింద పెరుగుతున్నప్పుడు బయట ఉన్నవారికి దాని ఎదుగుదల కనిపించదు. కానీ ఒకరోజు అదే విత్తనం మొక్కగా మారి అందరికీ నీడనిస్తుంది. అర్జున్ కూడా తన జీవితంలో అదే దశలో ఉన్నాడు. బయటికి ఏమీ కనిపించకపోయినా, లోపల అతను పెరుగుతున్నాడు. ఒకరోజు అతనికి మరో అవకాశం వచ్చింది.
అతను పరీక్ష రాశాడు. ఫలితాల రోజు వచ్చింది. ఈసారి అతని పేరు విజయవంతుల జాబితాలో ఉంది. అర్జున్ కొద్దిసేపు ఆ జాబితాను చూస్తూ నిలబడ్డాడు. అతనికి ఆనందం కంటే ముందు గుర్తొచ్చింది.. ఆ ఓటములన్నీ.. ఆ కన్నీళ్లు.. ఆ నిద్రలేని రాత్రులు. ‘నా వల్ల కాదు’ అని అనుకున్న రోజులు. అద్దం ముందు నిలబడి తనను తాను ప్రశ్నించిన ఆ రాత్రి. అతను చిరునవ్వు నవ్వాడు. ఎందుకంటే అతనికి అప్పుడు ఒక నిజం పూర్తిగా అర్థమైంది. విన్నర్ అంటే ఎప్పుడూ గెలిచేవాడు కాదు. ఎన్నిసార్లు ఓడిపోయినా మళ్లీ లేచేవాడే నిజమైన విజేత. అందరూ వెళ్లిపోయినా తన కలతో ఒంటరిగా నడిచేవాడే విజేత. ఎవరూ చప్పట్లు కొట్టకపోయినా తన పని ఆపనివాడే విజేత. భయం ఉన్నప్పటికీ ముందుకు అడుగు వేసేవాడే విజేత.
అర్జున్ అద్దం ముందు మరోసారి నిలబడ్డాడు. ఈసారి అతని కళ్లలో ఓటమి లేదు. అతను తన గుండె మీద చెయ్యి పెట్టుకున్నాడు. ‘నా పరిస్థితి నా భవిష్యత్తును నిర్ణయించదు. నా గతం నన్ను ఆపదు. నేను పడిపోవచ్చు. కానీ లేవకుండా ఉండను. నేను ఆగను. నేను నా కలలను వదలను. చివరగా చిరునవ్వుతో అన్నాడు.. I am a winner. ఆ రోజు అర్జున్ తెలుసుకున్న గొప్ప నిజం ఒక్కటే. జీవితం మనల్ని వందసార్లు కింద పడేయవచ్చు. కానీ మనం వంద ఒకటోసారి లేస్తే, ఓడిపోయింది మనం కాదు—ఓటమి. కాబట్టి ఈరోజు నీ జీవితం కూడా కష్టాల్లో ఉంటే, దాన్ని ముగింపుగా భావించకు. అది ఇంటర్వెల్ మాత్రమే. నీ కథ ఇంకా పూర్తికాలేదు. అసలు కథ ఇప్పుడే మొదలవుతోంది. I AM A WINNER.. YOU ARE A WINNER.. WE ARE WINNERS.