పాడి రైతులకు నిరంతరం ఎదురయ్యే సమస్యలలో పాల నాణ్యత తగ్గడం, ముఖ్యంగా పాలలో వెన్న శాతం (ఫ్యాట్), ఎస్ఎన్ఎఫ్ (సాలిడ్స్ నాట్ ఫ్యాట్) తగ్గిపోవడం ప్రధానమైనది. పాలు పల్చగా వస్తున్నాయని, అట్టు కట్టడం లేదని వినియోగదారులు ఫిర్యాదు చేయడం, పాల కేంద్రాలలో తక్కువ రేటు లభించడం వల్ల పాడి రైతులు నష్టపోతుంటారు. ఈ సమస్యకు గల ఏడు ముఖ్య కారణాలను, వాటికి శాస్త్రీయ పరిష్కారాలను వెటర్నరీ నిపుణులు విపులంగా వివరిస్తున్నారు. ఈ పరిష్కారాలను పాటించడం ద్వారా పాల నాణ్యతను గణనీయంగా పెంచవచ్చని వారు సూచిస్తున్నారు.
1. ఎండుగడ్డి సరిపడా ఇవ్వకపోవడం: పశువులకు తగినంత ఎండుగడ్డి (డ్రై ఫోడర్) అందించకపోవడం వల్ల పాల వెన్న శాతం తగ్గుతుంది. ఆవులకు రోజుకు 8 కిలోలు (ఉదయం 4 కిలోలు, సాయంత్రం 4 కిలోలు), గేదెలకు రోజుకు 10 కిలోలు (ఉదయం 5 కిలోలు, సాయంత్రం 5 కిలోలు) ఎండుగడ్డి తప్పనిసరిగా ఇవ్వాలి. ఎండుగడ్డిలో ఉండే పీచు పదార్థం (ఫైబర్) జీర్ణక్రియకు అత్యంత కీలకమైనది. ఇది రూమెన్లో ఇతర పోషకాలు పూర్తిగా అరిగి, పాల ఉత్పత్తికి దోహదపడుతుంది. కేవలం పచ్చిగడ్డి మాత్రమే ఇవ్వడం లేదా అధిక ధరల కారణంగా ఎండుగడ్డిని తగ్గించడం సరైన పద్ధతి కాదు. పశువుల దాణాలో ఎండుగడ్డికి ప్రాధాన్యత ఇవ్వడం ద్వారా ఫ్యాట్, ఎస్ఎన్ఎఫ్ సమస్యలను నివారించవచ్చు.
2. సమతుల్యమైన ఆహారం లేకపోవడం: పశువులకు సమతుల్యమైన ఆహారం (బ్యాలెన్స్డ్ డైట్) అందించడం ముఖ్యం. ఇందులో పచ్చిగడ్డి, ఎండుగడ్డి, దాణా సరైన నిష్పత్తిలో ఉండాలి. గేదెలకు ప్రతి 2 లీటర్ల పాలకు 1 కిలో దాణా, ఆవులకు ప్రతి 3 లీటర్ల పాలకు 1 కిలో దాణా ఇవ్వాలి. దాణాలో 30% ధాన్యాలు (బియ్యం, మొక్కజొన్న, జొన్న, రాగులు, సజ్జలు), 20% తవుడు, 20% నూనె గింజల చెక్క (ఆయిల్ కేక్), 30% మినప పొట్టు ఉండేలా చూసుకోవాలి. 5 లీటర్లకు పైగా పాలిచ్చే పశువులకు రోజుకు 50 గ్రాముల మినరల్ మిక్చర్ (ఉదయం 25 గ్రాములు, సాయంత్రం 25 గ్రాములు) మరియు 50 మి.లీ కాల్షియం (ఉదయం 25 మి.లీ, సాయంత్రం 25 మి.లీ) ఇవ్వాలి.
3. తగినంత తాగునీరు అందుబాటులో ఉంచకపోవడం: పశువులకు 24 గంటలు శుభ్రమైన తాగునీరు అందుబాటులో ఉంచడం చాలా కీలకం. వర్షకాలం, చలికాలంలో ఒక పశువు రోజుకు 60-70 లీటర్ల నీరు త్రాగుతుంది, వేసవిలో ఇది 150 లీటర్ల వరకు చేరుకోవచ్చు. పొదుగులో ఒక లీటరు పాలు ఉత్పత్తి కావడానికి 400 లీటర్ల రక్తం ప్రసరించాలి. రక్తంలో తగినంత నీరు ఉంటేనే ఇది సాధ్యమవుతుంది. నీటి కొరత వల్ల రక్త ప్రసరణ తగ్గి, పాల దిగుబడితో పాటు నాణ్యత కూడా తగ్గుతుంది.
4. ఆహారాన్ని క్రమ పద్ధతిలో అందించకపోవడం: పశువులకు ఆహారం రోజుకు రెండు పూటలా సమానంగా, క్రమబద్ధంగా అందించాలి. కొందరు రైతులు ఉదయం ఎండుగడ్డి, సాయంత్రం పచ్చిగడ్డి ఇవ్వడం లేదా వేర్వేరు సమయాల్లో ఆహారాన్ని అందించడం వంటివి చేస్తారు. ఇలాంటి క్రమరహిత పద్ధతులు పోషకాలు సరిగా అందక పాల ఉత్పత్తిని, ఫ్యాట్, ఎస్ఎన్ఎఫ్ శాతాన్ని తగ్గిస్తాయి.
5. దాణా తర్వాత ఎండుగడ్డి ఇవ్వకపోవడం: పాలు పిండడానికి ముందు దాణా ఇచ్చి, పాలు పిండగానే వెంటనే ఎండుగడ్డి ఇవ్వడం చాలా ముఖ్యం. దాణాలో పీచు పదార్థం తక్కువగా ఉంటుంది, ఎండుగడ్డిలో అధికంగా ఉంటుంది. దాణా తిన్న తర్వాత ఎండుగడ్డి ఇవ్వడం వల్ల అది మిక్స్ అయ్యి, జీర్ణక్రియ సులభతరం అవుతుంది. లేని పక్షంలో యాసిడ్ ఇన్ డైజేషన్ (ఆమ్ల జీర్తి) ఏర్పడి, పాల నాణ్యత తగ్గుతుంది.
6. నెమరు వేయడానికి సరైన సమయం లేకపోవడం: పశువులకు రోజుకు కనీసం 6-8 గంటల నెమరు వేయడానికి సమయం ఇవ్వాలి. ఇది ఆహారం జీర్ణం కావడానికి, పోషకాలు ఒంటబట్టడానికి అత్యంత అవసరం. పొలం లేదా అటవీ ప్రాంతాలలో మేసే పశువులు వాటికవే నెమరు వేసుకుంటాయి. కానీ డైరీ ఫామ్లో పెంచే పశువులకు ఉదయం పాలు పిండి, దాణా, ఎండుగడ్డి తిన్న తర్వాత, అలాగే సాయంత్రం పాలు పిండి, దాణా, ఎండుగడ్డి తిన్న తర్వాత తగినంత సమయం నెమరు వేయడానికి వీలుగా ఉండాలి. నెమరువేసే సమయం తగ్గితే పోషకాలు సరిగా అందక ఫ్యాట్, ఎస్ఎన్ఎఫ్ తగ్గుతాయి.
7. దాణాలో ధాన్యాల శాతం అధికంగా ఉండటం: దాణాలో ధాన్యాలు (మొక్కజొన్న, జొన్న, రాగులు, సజ్జలు, బియ్యము) 30% మించకుండా చూసుకోవాలి. ధాన్యాలు అధికంగా ఉన్నప్పుడు వాటిలో పీచు పదార్థం తక్కువగా ఉండటం వల్ల రూమెన్లో యాసిడ్ ఇన్ డైజేషన్ లేదా ఆమ్ల జీర్తి సంభవించి, ఫ్యాట్, ఎస్ఎన్ఎఫ్ దారుణంగా తగ్గే అవకాశం ఉంటుంది. ఈ ఏడు ముఖ్య కారణాలను గుర్తించి, వాటికి తగిన పరిష్కారాలను అమలు చేయడం ద్వారా పాలలో వెన్న శాతం మరియు ఎస్ఎన్ఎఫ్ సమస్యను సమర్థవంతంగా అధిగమించవచ్చు. ప్రతి పాడి రైతు తమ ఫామ్లో ఈ పాయింట్లను ఒక చెక్లిస్ట్ లాగా ఉపయోగించి, లోపాలను సరిదిద్దుకోవడం వల్ల పాల దిగుబడిని పెంచి, అధిక లాభాలను పొందవచ్చని వెటర్నరీ నిపుణులు తెలియజేస్తున్నారు.